Belirsiz süreli sözleşmede fesihten önce bildirim zorunlu. Süreye uymayan taraf, o süreye ait ücret tutarında tazminat ödüyor.
4857 sayılı Kanun’un 17. maddesi, belirsiz süreli iş sözleşmelerinin feshinden önce durumun diğer tarafa bildirilmesini zorunlu tutuyor. Sözleşme, bildirimin yapılmasından belirli süre sonra feshedilmiş sayılıyor.
Süreler. İşi altı aydan az sürmüş işçi için iki hafta, altı aydan bir buçuk yıla kadar sürmüş işçi için dört hafta, bir buçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş işçi için altı hafta, üç yıldan fazla sürmüş işçi için sekiz hafta. Madde bu sürelerin asgari olduğunu ve sözleşmelerle artırılabileceğini belirtiyor — toplu iş sözleşmelerinde daha uzun süre görülmesi bu yüzden.
Uymayanın ödeyeceği. Bildirim şartına uymayan taraf, bildirim süresine ilişkin ücret tutarında tazminat ödemek zorunda. Yükümlülük iki yönlü: bildirimsiz ayrılan işçi de aynı hükme tabi.
Peşin ödeme. İşveren bildirim süresine ait ücreti peşin vererek sözleşmeyi feshedebiliyor. Ancak madde açıkça yazıyor: bildirim şartına uymamak ya da ücreti peşin ödeyerek feshetmek, Kanun’un 18, 19, 20 ve 21. maddelerinin — yani feshin geçerli sebebe dayanması ve işe iade hükümlerinin — uygulanmasına engel değil.
Kötüye kullanma. İşe iade hükümlerinin kapsamı dışında kalan işçilerin sözleşmesi fesih hakkı kötüye kullanılarak sona erdirilmişse, işçiye bildirim süresinin üç katı tutarında tazminat ödeniyor. Bildirim şartına da uyulmamışsa, bu tazminat ayrıca ödeniyor.
Hesaba ne giriyor. Maddenin son fıkrası, ödenecek tazminatlar ile peşin ödenecek ücretin hesabında 32. maddenin birinci fıkrasındaki ücrete ek olarak, işçiye sağlanmış para veya para ile ölçülmesi mümkün sözleşmeden ve Kanun’dan doğan menfaatlerin de göz önünde tutulacağını söylüyor. Yani çıplak ücret değil, giydirilmiş ücret esas alınıyor.
